"Akıl akıl olsaydı adı gönül olurdu, gönül gönlü bulsaydı bozkırlar gül olurdu." Necip Fazıl gibi bozkırı güle benzeten, Mevlana gibi aşkı dansa döken ruh kalmış mıdır?
Bu satırları 14 Şubat 2010 da yazmıştım, değişen hiçbir şey yok..
Gel gelelim öyle bir memlekette yaşıyoruz ki böyle gırgır günlerin keyfini sürmeyi bırak; milli bayramlarımızın kutlanmasına kota konuluyor..
Hoş yüzümüz gülse, eğlensek utanır olduk; zira daha yaralar kabuk bağlamadan yenileri beliriyor..
Birileri 14 Şubat hevesindeyken, birileri 15 Şubatın acısını çıkarıyor.. Ülkemin şehidi var ama halkım hastanedeki adamı merak ediyor..
Şu İmralı batsa, mecliste sırf pkk köpeklerinin oturduğu bölümde deprem olsa.. Ya da hükümet Amerika'yı yalamayı bıraksa..
Özetle bir mucize olsa ve Türkiye yine yaşanır bir memleket olsa..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder